Συνελήφθη , φυλακίστηκε, διαπομπεύτηκε και οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Μία από τις σφαίρες σταμάτησε στο μεταλλικό κάλυμμα της εικόνας που είχε πάντοτε επάνω του, δώρο της γιαγιάς του, μια δεύτερη τον χτύπησε επιφανειακά στον λαιμό και μια τρίτη στα πόδια. Η επιβίωσή του ύστερα από τρεις βολές, ήταν βάσει νόμου αιτία να γλιτώσει την εκτέλεση. Έμεινε στη φυλακή μέχρι την απελευθέρωσή του και μετακινήθηκε στο Σοχούμ, όπου η ζωή του αποτελούσε υπόδειγμα ταπεινοφροσύνης, διάκρισης και προσφοράς. Το διορατικό του χάρισμα έφερε πλήθος πιστών κοντά του. Το 1925 χειροτονήθηκε ιερομόναχος στο χωριό Μσχέτα, επίσης της Απχαζίας, και πήρε το όνομα Γεώργιος. Η φήμη του ως αγίας μορφής συνέχιζε να μεγαλώνει. Τον Οκτώβριο του 1929 έφτασε στην Ελλάδα με διαβατήριο από την ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα, μαζί με οικογένειες φίλων του. Είχε πρόβλημα στα πόδια από τον τραυματισμό του και τις κακουχίες. Εγκαταστάθηκε το 1930 στη Σίψα της Δράμας, που λέγεται σήμερα Ταξιάρχες. Έχτισε πρώτα ένα εκκλησάκι και ύστερα ναό της Αναλήψεως του Σωτήρα και αργότερα μοναστήρι. Τα εγκαίνιά του έγιναν το 1939. Το προορατικό και διορατικό χάρισμα ήταν εντυπωσιακά και οι νουθεσίες του ευεργέτησαν πολύ τους πιστούς της περιοχής